تبليغاتX
آوای نسیم

آوای نسیم
محسن نقدی
 

 

بشنو! اگرچه زیر و چه بم حرف می زنم

حالا که با زبان خودم حرف می زنم

وقتی دلم بگیرد از این روزهای زرد

رو به حریم سبز حرم حرف می زنم

این اشک ها چکیده ی دردی ست مشترک

من با طنین روشن غم حرف می زنم

دیوار و در گواه دلی خسته می شوند

تا از قنوت قامت خم حرف می زنم

چون در میان کوچه کسی هست سوی چاه

از بغض و آه و زمزمه هم حرف می زنم

یک جرعه سم که از لب او شرم می کند

من از حیای سرخی سم حرف می زنم

یک سر میان شهر اگر تاب می خورد

از نیزه ها و سنگ و ورم حرف میزنم

این جرعه ها برای من از زهر بدترند

وقتی که از دو دست و علم حرف می زنم

شب ها خرابه ای اگر آید به چشم من

تنها به لحن گونه ی نم حرف می زتم

حالا سری به دامن کودک...نگو دلم!

بس کن!...از این به بعد...کم حرف می زنم

-------------------------------------------------------------------------------------

سلام

این غزل رو یه شب که دلم گرفته بود گفتم

با خبر شدم که یکی از خوانندگان رپ به نام شاهین نجفی به ساحت مقدس امام هادی توهین کرده.واگذارش به ائمه ی اطهار علیهماسلام.

[ جمعه بیست و نهم اردیبهشت 1391 ] [ 19:31 ] [ محسن ]
رمز گشایی

یک معادله ی ساده

حاکم به توان تلافی

                    به اضافه ی مردم

                                      ضربدر زور

                                                  می دهد...

نه ،

با یک حساب سرانگشتی

جواب این مسئله

از راه خیبر

          بدست می آید!

[ سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 ] [ 7:22 ] [ محسن ]
 

با اشک چون نگاه کویری وضو گرفت

دریا شد و به نام بهار آبرو گرفت

گل شد دوباره قسمت قلب تکیده اش

وقتی که از تبسم پاییز رو گرفت

پای هوای تازه ی رویش نشست تا

از عطر سبز هر نفسش رنگ و بو گرفت

با چهره ای به هیبت پرواز پرگشود

وقتی دلش به آینه ی خانه خو گرفت

ابری که شد دوباره دلش پر زد از خودش

باران شد و سراغ خودش را از او گرفت

 

[ چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1391 ] [ 19:58 ] [ محسن ]

دارم میام...

[ پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1390 ] [ 9:41 ] [ محسن ]
 

بر ما بنما تو مرحمت رای بده

آقای گل و با معرفت! رای بده

هر بار اگر به هر کسی دادی رای

این بار به من، جون ننه ت رای بده

[ جمعه پنجم اسفند 1390 ] [ 10:13 ] [ محسن ]

سلام، این مطلب رو برای یه نشریه به نام فست فود کار کردم:

بیانیه جبهه متحد فست فود طلب ها

 

 

در این برهه از زمان که وظیفه ی خطیر انتخابات در پیش روست٬ ما- جمعی از مالکان و هواداران فست فود- ضمن پایبندی به تمام اصول و در مسیر پیشبرد اصلاحات٬ همچون دوهزار جبهه و ائتلاف و تشکل قبلی که ظرف دو سه روز گذشته اعلام موجودیت کردند٬ موجودیت این جبهه را اعلام می کنیم و امیدواریم که در راه اعتلای فرهنگ پربار فست فودی گام های بلندی برداریم.

در این جا لازم می دانم که به چند مورد از اهداف این جبهه اشاره کنم:

١. تغییر نام فست فود به غذای یهویی جهت جلوگیری از ترویج فرهنگ و اسامی غربی

٢. تغییر نام غذاهای وارداتی و غربی از قبیل:

هات داگ←←← نون پنیر سوسیس

پیتزا←←← نون پنیر سبزی

۳. تحریم پپسی و توزیع زمزم

۴. ترویج غذاهای سنتی متناسب با ذائقه ی روز٬ به عنوان نمونه:

یخزا ﴿ یخنی با طعم پیتزا﴾

ماکاروقیمه ﴿ماکارونی با طعم قیمه﴾٭

٭قابل توجه هیئات و دسته جات عزاداری

٥. برپایی جلسات و مراسم هفتگی در محل فست فود٭٭

٭٭ضمنا مجلس زنانه نیز در همان مکان منعقد می گردد

٦. طرح فست فود با نون اضافی٭٭٭

٭٭٭توضیحات بیشتر در مورد این طرح متعاقبا اعلام خواهد شد

 

و در آخر ضمن تشکر و قدردانی از حمایت های بی دریغ شما مردم عزیز٬ از هم اکنون پیروزی در انتخابات هفته ی آینده را به همگی تبریک عرض نموده و لازم به تذکر می دانم که اگر نتیجه ی انتخابات غیر از این باشد یقین داشته باشید تقلب شده؛ و بر این ادعا دلیل ما این است که چون همه به فست فود علاقه دارند٬ پس ما رأی آورده ایم-همون که گفتم٬ شک نکن!-

 

                                                                              دبیر جبهه متحد فست فود طلب ها

                                                                                           آشپزباشی

 

………….

پیوست١

دوستان! از شما استدعا دارم که برای پس گرفتن آرائتان از هم اکنون به خیابان ها ریخته و با شعار « نه یخنی٬ نه قیمه٬ جانم فدای پیتزا » در راه آرمان های خود این جان های بی ارزش را فدا کنید٬ شاید مورد رحمت واقع شوید.منتظر پیوست-هندونه-های بعدی ما باشید.

                                                                                            

                                                                                                  به امید آزادی

                                                                                                    آشپزباشی

[ شنبه بیست و نهم بهمن 1390 ] [ 11:31 ] [ محسن ]
 

 

منو با من رها کرده مسیر زندگی امشب

دلم خونه ازین رفتن ازین دیوونگی امشب

شب و سایه شب و سرما شب و قانون تاریکی

شب و دستای من پیش...خیالاته همش...هیشکی

دلم می لرزه، این کوچه...بیا اما بیا بچه!

یکی که روشنه دستاش شاید پیدا شه تو کوچه

یکی می تونه پیدا شه یکی که آشنا باشه

یکی که ابری چشمام، پناهش چتر چشماشه

من اینجا موندم و دارم با حرفای تو ور می رم

دلم می خواد، ولی با این دل دیوونه درگیرم

آره پر می زنن ابرا اگه طوفان بشه، اما

اگه طوفانو هم دیدن یه بار هم سفره ی ابرا؟

اگه بارونو هم کشتن، اگه خورشیدو دزدیدن؟

اگه از لحظه ی مرگ گلای لاله خندیدن؟

آره می ترسم از طوفان ازین تکرار ویرونی

منو از من بگیر امشب ته این کوچه، پنهونی

که چشمام هر چی که می ره فقط بن بست می بینه

اگه نسپرده دستاشو به دیواراشون از اینه

دارم می میرم و باید تو این کابوس تنها شم

دلم لک می زنه بازم که تو دستات رها باشم

تنم زخمی سرمای سیاه جاده هاس بازم

نمی دونم چرا دارم با هر سازیه می سازم!

من و خاموشی راهی که هر شب روشنه پیشم

نمی شه باورم اما...دارم مثل خودش می شم

 

محسن نقدی

 

[ سه شنبه یازدهم بهمن 1390 ] [ 19:41 ] [ محسن ]

بهزاد بمانی

این دوستانی که دم از جنگ می زنند

از تیرهای نخورده چرا لنگ می زنند؟

همسفره های خلوت آن روزها ببین

این روزها چه ساده به هم انگ می زنند

هر فصل از وحشت رسوا شدن هنوز

ما را به رنگ جماعتشان رنگ می زنند

یوسف به بدنامی خود اعتراف کن

کز هر طرف به پیرهنت چنگ می زنند

بازی عوض شده و همان هم قطارها

از داخل قطار به ما سنگ میزنند

بیهوده دل نبند به این تخت روی آب

روزی تمام اسکله ها زنگ می زنند

 

[ دوشنبه دوازدهم دی 1390 ] [ 10:4 ] [ محسن ]

نشسته سایه ای از آفتاب بر رویش

به روی شانه ی طوفان رهاست گیسویش

کجاست یوسف مجروح پیرهن چاکم؟

که باد از دل صحرا می آورد بویش

کسی بزرگتر از امتحان ابراهیم

کسی چنان که به مذبح برید چاقویش

نشسته است کنارش کسی که می گرید

کسی که دست گرفته به روی پهلویش

هزار مرتبه پرسیده ام ز خود او کیست

که این غریب نهاده است سر به زانویش؟

کسی در آن طرف دشت ها نه معلوم است

کجای حادثه افتاده است بازویش

کسی که با لب خشک و ترک ترک شده اش

نشسته تیر به زیر کمان ابرویش

کسی ست وارث این دردها که چون کوه است

عجب که کوه ز ماتم سپید شد مویش

عجب که کوه شده چون نسیم سرگردان

که عشق می کشد از هر طرف به هر سویش

طلوع می کند اکنون به روی نیزه سری

که روی شانه ی طوفان رهاست گیسویش

فاضل نظری

 

[ یکشنبه ششم آذر 1390 ] [ 15:15 ] [ محسن ]

گر بر ستم قرون برآشفت حسین(ع)

بیداری ما خواست به خون خفت حسین

آنجا که زبان محرم اسرار نبود

با لهجه ی خون سر مگو گفت حسین

 

شوریده سری که شرح ایمان می کرد

هفتاد و دو فصل سرخ عنوان می کرد

با نای بریده نیز بر منبر نی

تفسیر خجسته ای ز قرآن می کرد

 

هر دم که ز کارزار برمی گردی

شوریده و بی قرار برمی گردی

این بار کدام لاله ات پرپر شد

که این گونه شکسته وار بر می گردی؟

 

آن جمله چو بر زبان مولا جوشید

از نای زمانه نعره ی "لا" جوشید

تنها ز گلوی اصغر شش ماهه

خون بود که در جواب بابا جوشید

 

کس چون تو طریق پاکبازی نگرفت

با زخم نشان سرفرازی نگرفت

زین پیش دلاورا کسی چون تو شگفت

حیثیت مرگ را به بازی نگرفت

سید حسن حسینی

[ یکشنبه ششم آذر 1390 ] [ 14:15 ] [ محسن ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ

لينک هاي مفيد
امکانات وب